De internationale arbeidsorganisatie

Als gespecialiseerde organisatie van de Volkenbond en later van de Verenigde Naties en belast met het bepalen van internationale arbeidsnormen, heeft de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) sinds haar oprichting in 1919 de realisatie van het recht op sociale zekerheid steeds als een van haar prioritaire doelstellingen beschouwd.

De ILO werd opgericht vanuit het idee dat een duurzame vrede niet mogelijk zou zijn zonder sociale rechtvaardigheid. Om sociale rechtvaardigheid te bereiken heeft de organisatie 4 hoofddoelstellingen geformuleerd:

  • het bevorderen van het recht op werk,
  • het verbeteren van de kans om werk te krijgen en te behouden voor mannen en voor vrouwen,
  • het invoeren en uitbouwen van sociale zekerheid,
  • het bevorderen van sociale dialoog tussen werkgevers, werknemers en overheid.

De ILO probeert door het aannemen van conventies en aanbevelingen de verschillende doelstellingen in bindende normen vast te leggen. Daarvoor wordt ieder jaar in juni een internationale conferentie belegd in Genève. Conventies en aanbevelingen worden daar met meerderheidsbesluiten vastgesteld.

De belangrijkste IAO-conventie inzake de sociale zekerheid is conventie nr. 102 betreffende de minimumnormen der sociale zekerheid, aangenomen door de Conferentie in haar vijf en dertigste zitting, te Genève, 28 juni 1952. Deze conventie definieert de negen klassieke takken van de sociale zekerheid, bepaalt voor elk minimumstandaarden, en bepaalt normen voor het goed bestuur ervan.

Deze conventie had heel wat impact en vormde ook de basis voor de Europese Socialezekerheidscode, en wordt bijvoorbeeld ook vermeld in het Europees Sociaal Handvest en het Verdrag van Amsterdam.

De IAO speelt ook een belangrijke rol inzake het “Social Protection Floors” intitiatief van de Verenigde Naties, waarbij een gezamenlijke coalitie agentschappen van de Verenigde Naties, NGO’s, ontwikkelingsbanken, bilaterale organisaties, enz., landen ondersteunen om een basis sociale bescherming op te bouwen.

De ultieme doelstelling van dit “Social Protection Floor” initiatief is om een solide basis te leggen voor hogere vormen van sociale bescherming, naarmate de economische groei en het fiscale draagvlak het toelaten. De “social protection floors” vormen in die zin de basis van een meertrapsstrategie waarbij de kwaliteit van de bescherming verder wordt verbeterd.